ANG PINAKAMABISANG PARAAN NG PANANAKOP NG MGA ESPANYOL SA PILIPINAS

Maraming paraan ang ginamit ng mga Espanyol sa pananakop sa Pilipinas.Maraming nakitang kahinaan ang mga Espanyol sa mga katutubo at sinamantala nila ito.
May 600 na sundalong Espanyol lamang ang bumubuo sa hukbong sumakop sa Pilipinas,hindi kasama ang Mindanao at Sulu.Gayon pa man,nagawa nilang sakupin ang Pilipinas ng 333 taon.
Pagdating ng mga Espanyol,walang pagkakaisa ang mga Pilipino noon kahit na pinamumunuan ng kanilang datu o hari ang bawat katutubo.Wala silang pambansang institusyon tulad ng pamahalaan.Hiwa-hiwalay ang mga tribo at may sariling kalayan.Ang isang barangay ay ginagamit ng imga Espanyol sa pananakop sa ibang barangay .Ang mga Pilipino ay pinag-away-away nila.Isang halimbawa nito ay ang pagsama ng mga taga-Panay na mandirigma kay Martin de Goiti sa Labanan ng Bangkusay.
Wala ring pinuno na may malalakas na sandatahan di tulad ng mga pinunong Espanyol gaya nina Legazpi,Goiti at Salcedo.Meron mga espada,kanyon at iba pang armas ang mga Espanyol.Malakas din ang disiplina nila sa mga labanan at ito ay nakatulong.Maliban sa laban ni Lapu-lapu ay walang nagtagumpay na laban ng mga Pilipino sa mga Espanyol.
Humanga rin ang iba sa mga katutubo sa paraan ng pamumuhay,gawi,at kaugalian ng mga Espanyol na unang natutuhan ng mga pinuno.Naengganyo sila ditto at sumunod din sila.Dahil dito,mas madali silang napasunod ng mga Espanyol.
Ang pinaka mabisang paraan ng mga Espanyol sa pagpapasunod sa mga katutubo ay angpagpapalaganap ng Kristiyanismo.Marami kasi pagkakahawig an gang Kristiyanismo sa mga katutubong relihiyon.Ilan sa mga ito ay ang pananalig sa makapangyarihang diyos,paniniwala sa espiritu at sa kapangyarihan ng kapngyarihan ng mga namayapang ninuno.Dahil dito madaling niyakap ng mga katutubo ang Kristiyanismo,na nagging sanhi ng madali silang napasunod ng mga Espanyol.Dahil sa sumusunod ang mga katutubo sa mga Espanyol,hindi nagging mahirap para sa kanila na ipatupad ang kanilang mga patakaran at makuha ang kanilang layunin.Nagtagumpay sila at umabot nga ang pananakop nila ng 333 taon.Huli na ng maisip ng mga katutubo na nilinlang lamang sila at hindi na nila nabago anuman nabuo sa isip nila dahil sa mga Espanyol.Tuluyan nang naimpluwensiyahan ng mga Espanyol ang mga Pilipino bago na maging malaya sa kamay nila.

-malipay-

Isang Tribo/Grupo sa Pilipinas na nakaiwas sa panankop ng mga Espanyol

"I am an Igorot. Let me be treated as I deserve – with respect if I am good, with contempt if I am no good, irrespective of the name I carry. Let the term , Igorot, remain and the world will use it with the correct meaning attached to it." – Dulnuan Maraming taong naninirahan sa bulubunduking Cordillera ang patuloy na nagsasabing ipinagmamalaki nila ang kanilang pagiging Igorot; ngunit habang ipinagsisigawan nila ang kanilang pagkatao, may iba naman na may ayaw dito.ano nga ba ang dahilan kung bakit ipinagmamalaki ng mga Igorot ang tawag sa kanila? At ano naman ang dahilan kung bakit may iba na ayaw magapatawag ng ganitong pangalan? Ayon sa itinala ng mga Espanyol, ang terminong “Igorot,” “Ygolotes” o “Ygorrotes” ay ginamit noong una sa pagtukoy sa mga taong nakatira sa bundok ng Hilagang Luzon kasama na ang mga probinsiya ng Pangasinan, Ilocos Sur, Benguet, Bontoc, at Ifugao. Ang ibig sabihin nito ay “mountaineer” na nangangahulugang “tao galing sa bundok”. Noong ikalawang siglo, dahil sa hindi matagumpay na pananakop ng mga Espanyol sa Bulubunduking Cordillera para makapangalap ng ginto hindi isinama sa pagtawag ng termimong “Igorot” ang mga taong nakatira malapit sa Cordillera. Sa halip ay pinangalanan sila ayon sa lugar na kanilang tinitarahan. Inilarawan ng mga misyonaryong Espanyol ang mga Igorot bilang taong katatamtaman ang kulay ng balat, malakas, maliksi, matapang at matalino. Tinangka ng mga Espanyol na sakupin ang bulubunduking Cordillera at ikontrol ang mga minahan dito, ngunit dahil sa matatarik na daanan at sa paglaban ng mga Igorot, hindi nila ito nagawa. Sa loob ng tatlong siglo mg pananakop ng Espanyol sa Pilipinas, nakipaglaban ang mga Igorot at matagumpay na naiwasan ang pag control ng mga Espanyol sa kanila na nkatulong para sa pagpapanatili ng kanilang kultura at tradisyon hanggang nagayon hindi gaya ng ibang grupo ng Pilipino na nag iba ang tradisyon at kultura ng sakupin na sila ng Espanyol. Habang may mga misyonaryong Espanyol na nagsusulat ng mga mabubuting bagay tungkol sa mga Igorot, mayroon naming iba na kabaligtaran ang sinusulat lalo na noong hindi nagawang sakupin ng mga Espanyol ang bulubunduking Cordillera na natataglay ng mga gintong deposito. Sa Philippine exposition sa Madrid at USA, namangha sila sapagkat nalaman nilang ang mga Igorot ay pinaniniwalaang mga “savages,dog-eating, naked, tatooed”,at iba pa, kung ikukumpara sa iba pang 36 na grupo sa Pilipinas. Dahil sa mga negatibong pananaw sa mga Igorot, ang ibang tao sa Cordillera na nakatikim sa paninirang ito galing sa mga “low-landers” ang umayaw na sa pagtawag ng pangalang “Igorot” Sa kasagsagan ng Philippine Revolution, malaki ang ngagawang tulong ng mga igorot sa pakikipaglaban sa ating bayan. Gaya ng kanilang ginawa sa mga Espanyol, naiwasan din nila ang pananakop nga mga Amerikano. “Many desperate acts of courage and heroism have fallen under my observation on many fields of battle in many parts of the world. I have seen last-ditch stands and innumerable acts of personal heroism that defy description, but for sheer breath-taking and heart-stopping desperation, I have never known the equal of those Igorots. Gentlemen, when you tell that story, stand in tribute to those gallant Igorots.- During World War II, General Douglas MacArthur singled out the Igorots for their bravery and heroism in the defense of the Philippines.”

-bituon-

Paano nagkakapareho ang newly independent Bangsamoro Republic sa mga Muslim/Moro na nakipaglaban sa Spanish Colonization?

Noong ika-15 sintenaryo ang ating bansa ay nasakop ng mga Espanol tanging ang mga Moro lang ang hindi sumang-ayon sa pananakop ng mga Pilipino at sila lang ang hindi naging mga Kristiyano, nanatili pa rin silang Muslim. At dahil ito sa mga ginawa nila upang mapangalagaan ang kanilang kultura at relihiyon. Nang dahil sa takot na sila ay sugurin ng mga Espanol ay inunahan nila ang mga Espanol sa balak nilang pag-atake. Gamit ang mga Vinta pa punta sa mga coastal colonized towns ay niraid ng mga Moro ang ilang mga lugar na nasailalim na ng Espana. At dahil sa pang-riraid ng mga Moro ay napilitan ang mga Espanol na tanggapin ang katotohana na di nila kayang sakupin at gawing mga Kristyano ang mga Moro. Dahil kung magpapatuloy lang sila ay reresulta lang yun sa bankruptcy.
Dahil hindi nasakop at naimpluwensyahan ng mga Espanol ang mga Moro ay nagkaroon ng malaking pagkakaiba ang mga Muslim na Pilipino at mga Kristiyanong Pilipino. Nang dahil sa relihiyon ay nagkaroon ng mga pagkakaiba ng mga Pilipino at ang mga Muslim dito sa Pilipinas, hindi lang sa kultura at relihiyon kundi sa pananaw at pagiisip tungkol sa pag-unlad nang ating bansa. At nang dahil sa mga pagkakaibang ito ay hindi tayo nagkaisa ito ang naging dahilan kung bakit tayo ay madaling nasakop ng mga Espanol noon at ito rin ang dahilan kung bakit bulok ang paraan ng pamumuno ng current na administrasyon.
Sa mga nababasa ko sa internet ay halos lahat ay nagsasabi na kaya daw nais na ng mga Muslim na humiwalay na sa Pilipinas ay dahil sa hindi sila natutuwa sa pagiging Pilipino. Dahil ayon sa kanila kapag sinabing Pilipino ay tinutukoy lang nito ang mga Pilipinong tumanggap sa kultura, relihiyon, at pananakop ng mga Espanol noong unang panahon. Siguro ay nais nilang tamasain o maramdaman ang resulta ng pakikipaglaban ng kanilang mga ninunong Moro na isinalba ang kanilang at relihiyon. Hindi siguro nila matanggap na ang pakikipaglaban ng kanilang mga ninuno noon sa mga Espanol ay hindi nakaapekto sa lahat ng mga Pilipino sa Pilipinas noon.
Ipinapakita lang nito na ang pag-uugali ng mga Muslim sa Pilipinas noon at ngayon ay pareho lang, nais nilang manatiling puro ang kanilang kultura. Napag-alaman ko na merong isang Isalamic missionary na si Karim ul' Makhdum ang nagdala ng Islam sa Pilipinas at napaisip ako bakit tinanggap nila ang relihiyong Islam na dala din nang isang dayuhan bakit di nila tinanggap ang relihiyong Kristiyano mula sa mga Espanol? Sa palagay ko ay nais nilang maging matapat sa relihiyong una nilang tinanggap. Hindi lang pagigging tapat sa isang relihiyon ang kanilang ipinakita kundi pati rin ang pagiging matapang nang dahil sa di sila natakot na lumaban sa mga Espanol na moderno ang armas. Di tulad ng ibang Muslim na Pilipino na napilitang maging Kristiyano ng dahil sa takot na saktan o patayin sila ng mga Espanol. Marahil ay ganito din sila ngayon sila ay nananatiling matapang. Dahil nais nilang humiwalay sa Pilipinas. Ngunit sa tingin ko di natin kailangan ng katapangan upang humiwalay sa isang bansang bulok ang pamamalakad. Ang kailangan nila ay maging self-sufficient sila o independent. At dahil nakamit na nila ang dalawang bagay na iyon ay nararapat lang na humiwalay sila sa Pilipinas kung nais nilang magkaroon nang pagbabago pagdating sa pamamalakad ng bansa.

Reaksiyon ng mga Pilipino sa Pananakop ng mga Espanyol

Dahil sa pisikal at demograpikong kondisyon ng arkipelago nagtagumpay ang mga Espanyol na masakop ang mga naninirahan sa "coastal areas" sa Luzon at Visayas. Isa pa sa mga naging dahilan sa marupok na pundasyon sa paglaban ng mga Pilipino laban sa paglaganap ng kolonisasyon ay ang kakulangan ng pagkakaunawa ng mga katutubo sa tunay na motibo ng pagdating ng mga naturang dayuhan sa bansa. Nagkaroon ng epektibong kontrol ang mga Espanyol sa mga lugar kung saan naninirahan ang na kararaming tao. Samantala nanatiling malaya ang mga tao sa rural o sa mga mabundok na rehiyon sa Luzon hanggang sa kalagitnaan ng ika-labingwalong dekada.

• 3 "Response" ng mg Pilipino sa Pamamalakad ng mga Espanyol

A. Paglaban (Resistance)
Oposisyon ng mga "Moros"
1. Nang dumating si Magellan noong 1521, ang mga sultanates ng Sulu at Maguindanao ay nagpapalaganap ng kanilang impluwensiya sa hilagang bahagi sa baybay-dagat na lugar ng arkipelago kung saan naninirahan ang ibang mga katutubo.
2. Sa panahon ni Legaspi, ang malakas na pagtutol sa kanya ay nanggaling sa Manila kung saan ang namumuno ay isang prinsipeng Muslim, Rajah Soliman. Noong Mayo 23,1578, si goberbador-heneral Francisco de Sande matapos masakop ang sultanato ng Borneo ay ipinadala si Kapitan Esteban Roriguez de Figueroa para masakop ang isla ng Sulu at Maguindanao. Ito ang naging hudyat ng simula ng pananakop sa Mindanao. Subalit ang de Figueroa ay nagtagumpay na maipasailalim ang Sulu sa Espanya at ipinagkasundu na magbayad ng "tribute" sa Espanya. Subalit, nabigo siya na masakop ang Maguindanao dahil nagkulang siya sa probisyon at hindi nakapasok sa Rio Grande ng Mindanao. Nagpatuloy ang mga Maguindanaos at Joloans sa paglaban sa kolonisasyon hanggang sa ika-16 century.
3. Sultan Kudarat
Sa kasagsagan ng Digmaang Moro laban sa pamumuno ng mga Espanyol noong ika-labimpitong sentenaryo, si Kudarat, sultan ng Maguindanao ay matibay na tumayo sa lahat ng mga nakikipagalaban para sa kalayaan. Sa pagdating nga mga Espanyol, mayroong hidwaan sa pagitan ng sultan ng Sulu at Maguindanao. Ang kampanya ng mga kolonyalista laban sa kanila ay nagbunga sa kanilang pagkakasunduan at pagkakaisa kasabay nito ang pagdeklara ng "jihad" o "holy war" laban sa mga mananakop at mga Kristiyanong Indiyo. Isa sa mga pangunahing kinahantungan nito ay ang madalas na mga "raids" na isinagawa ng mga Moros sa mga Kristiyanong bahagi ng Bisayas. Si Kudarat ay ang naging pinuno sa pakikipaglaban at isang magaling na politiko na nagtagumapay na mapagkaisa ang mga Muslim upang labanan ang mga Espanyol sa pamamagitan ng pagpapangibabaw ng damdaming nasyonalismo at ang paghayag sa kanila sa totoong nangyayari sa kanilang bansa nang mga panahong iyon na maaaring maging hudyat ng pagbagsak ng kanilang kalayaan.
4. Kung hindi dahil sa padating ng mga Espanyol maaaring ang bansa ay napasailalim na sa impluwensya ng Islam.

B. Escape (Pagtakas)
1. Ang ibang mga tao ay naglipana papunta sa matataas na lugar upang matakasan o maiwasan ang impluwensiya ng mga Espanyol. Samantala naman ang iba ay sumunod dahil sa eksploytasyon at kawalan ng katarungan ng mga Espanyol.
2. Sa pagdaan ng panahon, lumaki ang bilang nga mga taong nanirahan sa mga bundok kung saan hindi sila napunta sa pamumuno ng mga Espanyol bagkus ay napanatili nila ang kanilang kultura.
3. Dahil sa mas malaki ang bilang ng mga nasakop kaysa sa mga nanatiling malaya, ang huling nabanggit ay tinatawag sa kasalukuyan na "cultural minority".

C. Acceptance (Pagtanggap)
1. Karamihan sa mga tao ay napasailalim sa pamumuno ng mga Espanyol kaysa sa mga nakatakas . Sila ang nakaranas sa malawakang pang-aabuso at korapsiyon ng mga kolonyalista. Nawalan sila ng kalayaan kahit sa anuman aspeto ng lipunan. Kahit pa man nagkaroon ng representasyon ang isang Pilipino sa isang posisyon ay nanatili pa rin ang masamang epekto sa mga tao dahil ang kanilang mga ipinatutupad na mga batas ay para lamang sa pansariling kapakanan ng mga Espanyol. Ang naturang malawakang eksploytasyon ay nakaapekto sa socio-ekonomiko, politikal, edukasyon, socio-kultural lalo na sa relihiyon.

-pinalabi-

Bagobo Success Story

Actually this is the only article i got from the internet about a bagobo person who bacame popular in their tribe for his affiliation and his in-depth study about Bagobo tribe. But as I continuously surf in the internet I cannot find other articles describing this person. In fact, what is written in this article is that this person is stated to be photographer so that's why I publish this post. The article is this.!!!! Bagobo Life: A Photo Exhibit at the Davao MuseumGermelina A. Lacorte / MindaNews / 18 May 2003 DAVAO CITY – An exhibit of some two dozen vintage photographs featuring glimpses of Bagobo life as far back as a century ago has been opened at the Davao Museum by a Bagobo artist-photographer who is deep into the history of Mindanao's ethnic tribes. Datu Miguelito Bangkas, who studied photography in Japan and has launched exhibits and lectures about the tribe in different parts of the country, said the three-month exhibit---to end June 15---gives the public some perspective on the different experiences the Bagobos went through from the coming of the American colonizers a century ago, to the Japanese and the abaca boom in the 1930s and the tribe’s diaspora at present. Among those displayed at the Davao Museum is a vintage photograph of the first Bagobos who set foot on St. Louis, Missouri, USA in 1904. The picture, culled from the old postcard collection of American writer Jonathan Best, showed a group of Bagobos who were among the 1,100 Filipinos featured as "live anthropological display" of the Philippine village at the St. Louis World Exposition that year, organized to convince the American people on the need for the US colonial war against Filipinos. The sepia photograph showed a Bagobo house looming in the background. Bagobos had to carry the materials of their house all the way to the US and assembled them for the exhibit. Viewed from the backdrop of advanced technology, the Philippine village reportedly changed the opinions of Americans initially opposed to the US colonial war in the Philippines. Since it featured the Filipinos as a 'savage' race that needed to be 'civilized,' the exhibit convinced the average American of the necessity of colonial occupation and cast a long lasting bias against the Filipino as a people. "What you see of the Bagobos now are mere remnants of the past," Datu Bangkas said, explaining that Western influence had totally pervaded the Bagobos' way of life so that their own culture has been erased. "When the Americans came in about a century ago, the Bagobos were forced to assimilate through the subtle use of education. At first, the Bagobo resisted gestures to entice them to schools but later on, colonizers were able to recruit even Bagobos to teach The exhibit features a sepia 1930 portrait picture of Laidan Bagobo, the first Bagobo licensed by the American colonial government to teach Bagobo natives. This was the height of the abaca boom in Davao, captured in another picture entitled "Bolante" which shows two Bagobos deep into their work with the spinning machine. Davao was known as “Little Tokyo” before the second world war because of the presence of a large number of Japanese working in abaca plantations in the area. A sepia photograph captured a memorable encounter between a group of Bagobos and the Japanese during the building of the Bagobo-Japanese road. The first Bagobos who set foot in St. Louis, Missouri, USA in 1904. Datu Bangkas said the Japanese found it easier to relate to the Bagobo's animistic belief, because it was similar to their own. A photo captioned Nit To, Bagobo word for ‘spirit,’ showed a collection of wooden sculptures carved after the shape of human faces, representing the spirit of each family member in each Bagobo house. Every time a family member gets sick, the Bagobo family would to talk to the spirit represented by the wood, not to the sick person. Close relationship between the Bagobos and the Japanese resulted to intermarriages captured in the 1930 photograph of a Japanese-Bagobo wedding. The photograph shows a Japanese groom flanked by the entire Bagobo family of the bride. After the war, the US Congress passed the Enemy Property Act allowing USAFFE (United States Air Force in the Far East) and Filipino guerillas to confiscate land owned by the Japanese. The confiscation reportedly affected some ancestral lands owned by the Bagobos, who were accused as Japanese 'dummies.' To air their grievance, the Bagobos went to see lawyer Pedro Quitain, who asked Congressman Salipida Pendatun to arrange a Malacanang meeting with President Manuel Roxas. Thus, the 1947 picture of Bagobo Chieftain Datu Masaglang with President Roxas. Datu Magsalang had asked the President to stop the law’s implementation but it was too late for Roxas to intervene because most of the ancestral lands of the Bagobos were already taken. Other interesting photographs include the 1900 US Governor's office, the seat of the US government which is now the engineering department of the University of Mindanao; a sepia 1936 portrait of Datu Betil, the brave Bagobo warrior killed by the Japanese for refusing to let them use his horse for the war; "The Dentist" shows a Bagobo mother, sharpening the teeth of her son with a bamboo reed (also from the collection of Jonathan Best), a 1910 picture entitled Payang Boloy, the house owned by a Bagobo Datu the size and design of which could no longer be found in Bagobo land; and the 1930 portrait of the artist's grandfather Datu Botow Bangkas, the first Bagobo Tagabawa to marry a Bagobo Guiangan that led to the peace pact among the two warring Bagobo groups. The marriage purportedly stopped the Nga Yow (tribal war) which had been going on between the Bagobo-Guiangan and the Bagobo-Tagabawa for some time. Some of the photographs displayed were culled from the collections outside of the country, including the "kabil" or Bagobo backpack, culled from the Smithsonian Institution Museum in Washington D.C. Datu Bangkas used to serve as acting chief of the cultural affairs section of the National Commission on Indigenous Peoples (NCIP). He had been doing photo exhibits on the tribal peoples of Mindanao at the Cultural Center of the Philippines and had been to folklife festival of the Smithsonian Institution in Washington DC and a cultural gathering at the New York Museum of Natural History Philippine Center.

-pinalabi-

Where Can We Find Them?

There are two major groups of Bagobo that could be distinguished until the present century. These two groups are distinguished from each other trough several cultural distinctions and by their geographical location.These two groups are called according to their geographical location. Most of them could be found near coastal and mountain areas so there are the Upland Bagobo and the Coastal Bagobo. These two are the two major Bagobo groups. The Upland Bagobo lives in the very mountainous region between the upper Pulangi and Davao rivers on Mindanao in the Philippines. The Coastal Bagobo once lived in the hills south and east of Mount Apo or Apo Sandawa.They moved to the west coast of Davao Gulf between Daliao and Digos. The coastal Bagobo were influenced by Christianity, plantations, and resettlement among Coastal Bisayans. Upland Bagobos’ primary livelihood comes from swidden farms. Their traditional subsistence is derived approximately 75 percent from swidden fields that yield rice, maize, sweet potatoes, and other crops. These swidden fields are made through burning of the field to clear it so that it can be planted. Twenty-five percent of their diet comes from hunting, fishing, and gathering. Now, Coastal Bagobo is not considered a separate group anymore. They now live with either the Upland Bagobo or with the Coastal Bisayans.It did not become a hindrance for some of the Bagobos to relate with the Bisayans because they lived with them and were influenced by these Bisayans that also lived in the coastal areas where they lived.

Survival Scheme of the Bagobo in the Current Society

It is evident that Bagobo tribe still exist today at present times but they have difficulty in dealing with the highly gobalized community at present especially that they live in isolated rural locations. In fact, they face various problems when it comes to the strengthening of their ways of living for the reason that they are slowly influenced by the culture in the urban society. Moreover, children are highly affected by these condition for the fact that according to the article I have read about the Bagobos, their place is being used for industrialized site for hydroelectric power project. The problem is concerning a more impact on the tribe’s system of beliefs has held nature in high respect. The waterfall has been a crucial part to their way of life, a springboard of their culture, religion and physical well-being. After all, it’s the waterfall that makes the surrounding land more fertile the whole year round, its mist protecting the area’s crops from drought. The people have also been known to observe their own system of communal farming. Promises are given to this particular tribe that they can get a permanent source of income if they continuously support in the proposed project for a new power site. The tribal leader of this certain group of people continue to shout for justice in this state. They wanted their land to be preserved for the future usage of the Bagobo children. For me, they can cope with the situation but it is not an assurance that they can do it readily for the reason that they wanted their land to preserved for the next generation. It should be clear from these observations that the restoration of a more democratic political system in the Philippines has not in itself significantly improved the human rights circumstances of indigenous Filipinos. Such improvement as has occurred instead reflects the organizational efforts and plain hard work of indigenous Filipinos and those who work on their behalf. On the other hand, the Philippine case is made unique both by the presence of good laws already on the books that in fact empower people (including indigenous people), and by the level of sophistication in government and public discussion about the significance of ancestraldomain rights of development and environmental issues. If there is good news as about the Philipplines, it is that the current political climate does appear more receptive to, or at least more tolerant of, those seeking to act on these relatively congenial circumstances to improve the human rights conditions of indigenous Filipinos. Yes, they can cope if they internalize with themselves that it is important for them to accept new social changes in their society and bring up theirselves into a more elevated way of living. Such changes will be needed to support their will to exist in the future times. But, they can still preserve their culture by selecting the sets of changes that can trigger into a balance way of life. Not totally, diminishing the motives of their culture.

-pinalabi-